Zaburzenia w odżywianiu dzieci sztucznie żywionych muszą wzbudzać większą obawę, nawet jeśli chodzi o schorzenia lżejsze, te ostatnie bowiem łatwo przechodzą w stany cięższe. Zasadniczo z punktu widzenia praktycznego rozróżniamy dwie grupy: I) X y, s t r o f j e, czyli wyniszczenie lżejszego lub cięższego stopnia, i 2) stany biegunkowe z brakiem lub obecnością objawów Ogólnego zatrucia .
Dystrofje: Do stanów dyslroficznych prowadzi: 1 ) systema tyczne głcdzenie dziecka, 2) żywienie jednostronne, 3) przewlekle (gruź lica, kiła) lub często powtarzające) się infekcje (grypa, otitśs), 4) wreszcie w niektórych przyp idkach czynniki konstytucyjne.
Leczenie —— w ciągu pierwszych 24 godzin (u dzieci dystro-ficznych — 12 godz.) głodówka, częste podawanie płynów z sachary ną, conajmniej 800 g. na dobę, jednoczesne podawanie płynu podskórnie w postaci rozczynu Ringera, lub 5% glukozy; do czasu ustania wymiotów zmuszeni jesteśmy nieraz tą drogą wprowadzać większą część płynów.